Μουσική στα εστιατόρια και το «Lombard effect» που αγνοούν οι λοιμωξιολόγοι

Shares
Όταν οι λοιμωξιολόγοι μας «εξήγησαν» για ποιο λόγο κατάργησαν τη μουσική στην εστίαση, ένα πράγμα καταλάβαμε: ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται και είναι εκτός πραγματικότητας!

Κι αυτό που θα έπρεπε να κάνουν πριν πάρουν αυτή την αντιεπιστημονική απόφαση, θα ήταν να ερευνήσουν καλύτερα το θέμα.

Το ζήτημα της μουσικής στα εστιατόρια έχει απασχολήσει πολλούς ειδικούς και επιστήμονες τα τελευταία χρόνια, για το κατά πόσο βοηθάει στην απόλαυση του φαγητού ή όχι. Οδηγίες σε εστιάτορες δίνονται για την επιλογή της κατάλληλης μουσικής και έντασή της.

Σχεδόν τις δυο τελευταίες δεκαετίες, πολλοί χώροι για φαγητό ή ποτό έχουν αυξήσει τη δυναμική της μουσικής στους χώρους τους, με αποτέλεσμα άλλοι πελάτες να είναι ικανοποιημένοι, άλλοι πάλι εξαιρετικά δυσαρεστημένοι και να παραπονιούνται.

Οι μελέτες έχουν πιάσει διάφορους παράγοντες, για παράδειγμα, ποιο είναι το κοινό της επιχείρησης (όσο πιο λαϊκό, τόσο πιο δυνατά η μουσική), την αρχιτεκτονική του χώρου καθώς και τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί (αν και πόσο απορροφούν τον ήχο), πόσο καταναλώνει ο πελάτης και τι με γρήγορη δυνατή μουσική και αντίθετα με σιγανή κι απαλή, τις συνήθειες και το ταπεραμέντο ενός λαού (αν μιλάει φωναχτά ή όχι) και πολλά άλλα.

Σε ένα άρθρο του 2010 στην Wall Street Journal, η δημοσιογράφος Katy McLaughlin τεκμηρίωσε πώς η πορεία προς το φαγητό σε κουτιά από σκυρόδεμα συνέπεσε με μια αλλαγή στη διακόσμηση και άλλα χαρακτηριστικά σχεδιασμού, μετατρέποντας πολλά εστιατόρια σε «παγίδες θορύβου»:

Τα πολυτελή εστιατόρια έχουν καταργήσει σταδιακά τα χαλιά, τις βαριές κουρτίνες, τα τραπεζομάντιλα, και βελούδα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας, και στη συνέχεια με πιο γρήγορο ρυθμό κατά τη διάρκεια της ύφεσης, λέγοντας ότι αυτές οι αλλαγές είναι ένα εξαιρετικό μήνυμα συγχρονισμού με το σημερινό, ανεπίσημο δείπνο.

Και καθώς αυτά τα ηχομονωτικά στοιχεία ξεπεράστηκαν ως στυλ, πολλά εστιατόρια εισήγαγαν ανοιχτό δείπνο, με ανοιχτές κουζίνες ή μπαρ, που βοήθησαν στην αύξηση της έντασης.

Και δεν αναφέρεται στη μουσική, αλλά στους φυσικούς θορύβους, που δημιουργούνται από την κουζίνα, τους καθήμενους, τον δρόμο κ.λπ.

Ως «εκνευριστικός θόρυβος» ακόμα περισσότερο από την υπερβολικά δυνατή μουσική, θεωρείται εκείνος που παράγεται από τους θαμώνες του χώρου που μιλάνε δυνατά, και ανεβάζουν συνεχώς την ένταση όσο περνάει η ώρα. Το φαινόμενο αποκαλείται «Lombard effect».

Τι είναι το «Lombard effect»

Το φαινόμενο Lombard ή το αντανακλαστικό Lombard είναι η ακούσια τάση των ομιλούντων να αυξάνουν τη φωνητική τους προσπάθεια όταν μιλούν με δυνατό θόρυβο για να ενισχύσουν την ακουστικότητα της φωνής τους. Αυτή η αλλαγή περιλαμβάνει όχι μόνο την ένταση αλλά και άλλα ακουστικά χαρακτηριστικά όπως το βήμα, το ρυθμό και τη διάρκεια των συλλαβών.

Αυτό το αποτέλεσμα αντιστάθμισης διατηρεί την ακουστική αναλογία σήματος προς θόρυβο των προφορικών λέξεων του ομιλητή.

Το αποτέλεσμα συνδέεται με τις ανάγκες της αποτελεσματικής επικοινωνίας, καθώς υπάρχει μειωμένη επίδραση όταν επαναλαμβάνονται λέξεις ή διαβάζονται λίστες όπου η κατανόηση της επικοινωνίας δεν είναι σημαντική.

Δεδομένου ότι το αποτέλεσμα είναι ακούσιο, χρησιμοποιείται ως μέσο για την ανίχνευση κακοποίησης σε αυτούς που προσομοιώνουν απώλεια ακοής. Η έρευνα στα πουλιά και τους πιθήκους διαπίστωσε ότι η επίδραση εμφανίζεται επίσης στις φωνητικές κλήσεις των ζώων.

Το αποτέλεσμα ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Étienne Lombard, Γάλλο ωτορινολαρυγγολόγο.

Γιατί υπάρχει μουσική στην εστίαση

Η μουσική στην εστίαση, εκτός από τους λόγους ψυχαγωγίας, αλλά και αύξησης της κατανάλωσης βάσει μελετών, κάτι που ισχύει και για εμπορικά καταστήματα. Μάλιστα οι μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων, επιλέγουν βάσει μελέτης ποια μουσική θα ακούγεται και πόσο δυνατά αναλόγως των προϊόντων τους και το κοινό που απευθύνονται.

Ωστόσο στα εστιατόρια η μουσική προσφέρει μια λύση στο αναπόφευκτο «Lombard effect», αλλά και κάτι ακόμα: ιδιωτικότητα στα τραπέζια των θαμώνων. Σε απόλυτη ησυχία, ό,τι συζήτηση γίνεται σε ένα τραπέζι ακούγεται από εκείνους που κάθονται στα διπλανά.

Άγνοια, αδιαφορία ή… «εκπαίδευση»;

Οι αντιδράσεις του κόσμου στην απόφαση είχαν έναν κοινό παρονομαστή: Δεν πείστηκαν ότι η απόφαση έχει πράγματι λόγους προστασίας από τον ιό, όσο “σπασίματος” του ηθικού των πολιτών: Ναι μεν θα σας αφήσουμε να πάτε να φάτε και να πιείτε έξω, αλλά πάλι κάτι θα σας βάλουμε περιορισμούς για να θυμόσαστε ότι έχουμε πανδημία μέχρι… να εμβολιαστείτε όλοι.

Κάτι ανάλογο με τα «παιδαγωγικά SMS» του Γεραπετρίτη. Αλλιώς, θα πρέπει να καταλήξουμε ότι η επιτροπή λοιμωξιολόγων εκτός από το ακαταδίωκτο έχουν και το ακαταλόγιστο, και οι αποφάσεις είτε παίρνονται στο πόδι χωρίς μελέτη, ή -το ακόμα πιο πιθανό- παίρνονται κατόπιν εντολών της ακαταδίωκτης, ακαταλόγιστης και συνεχώς αποτυχημένης ελληνικής μας κυβέρνησης!

Shares
Previous Article

Οργή στο Twitter για τα «παιδαγωγικά SMS» του Γεραπετρίτη

Next Article

Ηράκλειο: Απειλή για βόμβα σε ισραηλινό αεροσκάφος

Related Posts
Διαβάστε περισσότερα

Επιχειρηματίας στην Ημαθία δίνει μπόνους 300 ευρώ σε όσους έκαναν το εμβόλιο

Την μέθοδο επιβράβευσης σκύλου φαίνεται ότι αποφάσισαν να επιστρατεύσουν πολλές κυβερνήσεις, αξιωματούχοι αλλά και επιχειρηματίες, προκειμένου να πείσουν…