14/04/2021
χωρίς συμβιβασμούς...

Το ανέκδοτο που ταιριάζει γάντι με τα μέτρα πανδημίας

Shares

Τι να συμβαίνει και παρ’ όλα τα συνεχή μέτρα τα «κρούσματα» δεν υποχωρούν;

Το ερώτημα πλέον πλανάται σε όλους τους πολίτες που σχολιάζουν ποικιλοτρόπως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσπαθώντας να διατηρήσουν το χιούμορ τους, αλλά έφτασε πια να συζητιέται κι από τους λατρευτούς μας δημοσιογράφους στα ράδια.

Τι γίνεται, ρε παιδιά; Γιατί παρ’ όλα τα κλειδώματα και τις μάσκες κ.λπ δεν υποχωρεί ο αριθμός κρουσμάτων; Κι ερωτούν τσι “ειδικοί” και εκείνοι λένε… το κοντό και το μακρύ, συνήθως καταλήγοντας ότι ο κόσμος κουράστηκε και δεν τηρεί σωστά τα μέτρα κι άλλες τέτοιες εμπιστημονικές εξηγήσεις.

Αλλά όλη αυτή η κατάσταση μαζί με την γενική απορία, μου θύμισε ένα πολύ παλιό ανέκδοτο:

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας ξεχασμένος δράκουλας. Κανείς πια δεν ασχολιόταν μαζί του, κι άρχισε να νιώθει ξεπερασμένος κι απαξιωμένος.

Κάτι πρέπει να κάνω, σκέφτηκε, να ξαναγίνω εκφοβιστικός, ν’ αρχίσει πάλι ο κόσμος να με παίρνει στα σοβαρά.

Βγαίνει βόλτα το βράδι σε ένα πάρκο, και βλέπει έναν νέο άντρα να κάθεται στο ημίφως σε ένα παγκάκι και να καπνίζει ένα τσιγάρο. Τον πλησιάζει, κάθετε πλάι του, και με αγριευτικό βλέμμα του λέει, Φίλε, μου δίνεις κι εμένα ένα τσιγαράκι;

Ο νεαρός τον κερνάει τσιγάρο, και ο δράκουλας το παίρνει και πάει παραπέρα τάχα να το καπνίσει, αλλά πολύ απογοητευμένος γιατί δεν είδε τον άλλο να σαστίζει μπροστά στην παρουσία του.

Αφού το φουμάρει, λέει μέσα του: Θα κάνω τη μορφή μου πιο αγριευτική για να τον τρομάξω! Κοκκινίζει πιο πολύ τα μάτια του, ανοίγει και μια ουλή στο πρόσωπο ανακατεύει τα μαλλιά του και τον ξαναπλησιάζει.

Φίλε, μήπως μπορείς να μου δώσεις ένα ακόμα; Ευχαρίστως, απαντά ο νεαρός και τον κερνά ακόμα ένα, χωρίς να δείξει καμία αναστάτωση.

Τρελαμένος ο δράκουλας που δεν τον τρόμαξε ούτε αυτή τη φορά, αποφασίζει να βάλει τα δυνατά του πετώντας και κέρατα, κι ό,τι άλλο μπορούσε να κάνει τη μορφή του απεχθή και τρομακτική. Κι αφού το όλο σκηνικό επαναλήφθηκε 2-3 φορές ακόμα χωρίς καμία απολύτως επιτυχία, στο τελευταίο τσιγάρο που ζήτησε από τον νεαρό, εκείνος δίστασε για μια στιγμή πριν του το δώσει.

Και πάνω που ο δράκουλας νόμισε ότι επιτέλους άρχισε να του προκαλεί δέος, λέει ο νεαρός, Ρε φίλε, να σε ρωτήσω κάτι; Αν σε πειράζει τόσο πολύ, γιατί δεν το κόβεις;

Ιδού η απορία: Αν ο περιορισμός μας πειράζει τόσο πολύ, γιατί δεν τον κόβουμε;

Shares
Newsroom Η Γάτα

Ακολουθήστε μας!

Shares