Νομικοί ανακάλυψαν (επιτέλους) το Σύνταγμα λόγω Πολυτεχνείου

Κάλιο αργά παρά ποτέ, λέει ο σοφός λαός, και ενόψει της κόντρας για τη συγκέντρωση του φετινού Πολυτεχνείου, κάποιοι θυμήθηκαν και ότι υπάρχει Σύνταγμα, και τα άρθρα του, και ότι είναι υπεράνω νόμων και κυβερνητικών αποφάσεων

Έτσι με τέσσερα βασικά σημεία ο Θανάσης Καμπαγιάννης, μέλος του του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, κάνει λόγο για αντιδημοκρατική εκτροπή και επισημαίνει ότι η απόφαση του αρχηγού της Αστυνομίας είναι εκτός νομιμότητας.

Σε εκτενή δήλωσή του, υπογραμμίζει ότι «κάθε λέξη της αστυνομικής διαταγής είναι ένα ψέμα και μια προσβολή στις δημοκρατικές ευαισθησίες» και επισημαίνει «η κυβέρνηση και οι αστυνομικές αρχές στέλνουν το μήνυμα στους πολίτες ότι τα συνταγματικά κατοχυρώμενα δικαιώματά τους τελούν υπό την αίρεση ενός δαιδαλώδους, πολυπλόκαμου αυταρχικού πλαισίου, η ενάσκηση των οποίων ρυθμίζεται ανά ώρα από διαφορετικές απαγορεύσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: ο χρόνος λήξης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι απροσδιόριστος».

Μπορεί ο κος Καμπαγιάννης και ο κόσμος της προοδευτικής αριστεράς να ενίσταται που δεν μπορεί να διαδηλώσει για το Πολυτεχνείο, μπορεί το ΚΚΕ να θέλει να διαδηλώσει μεν, αλλά φορώντας μάσκες και με ένα μέτρο στο χέρι να μετρά αποστάσεις όπως έκανε την Πρωτομαγιά, αλλά αυτό που ΔΕΝ μπορεί να γίνεται, είναι ούτε να καταστρατηγείται το Σύνταγμα, αλλά και ούτε να το θυμόμαστε αλά καρτ, όταν θέλουμε να κάνουμε το δικό μας.

Και το Σύνταγμα είναι ανώτερο από κάθε ΚΥΑ, και κάθε ΠνΠ. Τέλος.

Αυτό που λέει ο κος Καμπαγιάννης εν ολίγοις, είναι αυτό που έχει επισημάνει από την αρχή της πανδημίας το Κίνημα Επιβιώνουμε, ότι για να ακυρωθούν ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ κάποια άρθρα του Συντάγματος, θα πρέπει η χώρα να κηρυχθεί σε «Κατάσταση Πολιορκίας», κάτι που δεν έκανε ούτε η ελληνική κυβέρνηση, αλλά και καμία άλλη παγκοσμίως από τότε που “ξέσπασε η πανδημία”.

Συγκεκριμένα αναφέρει:

Η αναφορά στο άρθρο 11 του Συντάγματος (δικαίωμα συνέρχεσθαι) γίνεται καθαρά προσχηματικά, καθώς η παράγραφος 2 επιτρέπει γενική απαγόρευση μόνο για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Η παραπομπή στην ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 5 του Συντάγματος για “τη λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας” δεν μπορεί να παράσχει δικαιολογητική βάση γενικευμένης απαγόρευσης δημόσιων συναθροίσεων που ισοδυναμεί με προσωρινή αναστολή του άρθρου 11. Τέτοια δυνατότητα προβλέπεται στο Σύνταγμα μόνον δυνάμει του άρθρου 48 (Κατάσταση Πολιορκίας) με αυστηρές οριοθετήσεις (απόφαση Βουλής, δημοσίευση της απόφασης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας).

Ωστόσο το αυτό ισχύει και για κάθε λήψη μέτρων που έχει ως τώρα παρθεί, την επιβολή προστίμων και την οποιαδήποτε άσκηση βίας που έχει σημειωθεί ως τώρα. Από την υποχρεωτική χρήση μάσκας, τον περιορισμό στις μετακινήσεις, το δικαίωμα στην εργασία και την εκπαίδευση, μέχρι και την απόφαση υποχρεωτικού εμβολιασμού “ορισμένων κοινωνικών ομάδων”, όταν και εφόσον το εμβόλιο είναι διαθέσιμο. Το «ασφαλές», θα το κρίνει η Ιστορία, αργά ή γρήγορα, και όχι οι φαρμακευτικές σε συνεργασία με Ιδρύματα και Οργανισμούς. Η ζωή η ίδια, θα το κρίνει εκ του αποτελέσματος.

Όταν το Κίνημα Επιβιώνουμε πριν 3 μήνες ζήτησε την παραίτηση της κυβέρνησης και τη σύσταση κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας, είχε έναν πολύ σοβαρό λόγο που το έκανε: Να αναλάβουν όλα τα κόμματα την ευθύνη των όσων διαδραματίζονται στη χώρα μας πίσω από την δικαιολογία της πανδημίας, για να μην υπάρχουν αυταπάτες ότι κάποιο άλλο κόμμα στην κυβέρνηση θα τα έκανε αλλιώς. Το αίτημα στάλθηκε σε όλα τα κόμματα της Βουλής, αλλά κανένα δεν απάντησε, ούτε άδραξε την ευκαιρία. Γιατί άραγε; Ας προβληματιστούν καλά οι πολίτες γι’ αυτό.

Αυτό που έχει γίνει κατανοητό από τον κάθε νοήμονα πολίτη, δεν είναι η “έκτακτη ανάγκη για υγειονομικούς λόγους”, αλλά η “νέα κανονικότητα” που μας τονίζεται ξανά και ξανά, όχι μόνο εδώ αλλά παγκοσμίως.

Μπορεί όλη μέρα να ακούμε τη φράση “μέχρι να βγει το εμβόλιο”, αλλά αυτό δεν συνάδει με την “νέα κανονικότητα”, που συνεχώς επαναλαμβάνεται και δείχνει μόνιμο χαρακτήρα και όχι πρόσκαιρο.

Τώρα, λοιπόν, ενόψει του εορτασμού του Πολυτεχνείου το θυμηθήκατε το Σύνταγμα; Εμείς δεν το ξεχάσαμε και να είστε βέβαιοι ότι δεν πρόκειται να ξεχαστεί και ότι θα ΄ρθει μια μέρα που θα αποδοθεί δικαιοσύνη – και για τις μνημονιακές καταστρατηγήσεις, αλλά και τις πανδημιακές. Όλα είναι θέμα χρόνου και ωρίμανσης μιας κατάστασης. Δεν υπάρχει Ναδίρ χωρίς πρώτα την κορύφωση, το Ζενίθ.

Παραθέτουμε τα όσα είπε ο νομικός Θ. Καμπαγιάννης και που φυσικά ισχύουν για όλο το μέχρι τώρα “αποφασίζουμε και διατάσσουμε”:

Δεν θα επιτρέψουμε την αντιδημοκρατική εκτροπή

Η γενική αναστολή του δικαιώματος του συνέρχεσθαι επί 4 ημέρες σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια με απόφαση του Αρχηγού της Αστυνομίας (αριθμ. 1029/8/18, ΦΕΚ Β’ 5046/14-11-2020) είναι αντίθετη σε κάθε έννοια δημοκρατίας και εκτός συνταγματικής νομιμότητας. Είναι απόφαση που δεν αντιστοιχεί σε δημοκρατικό κράτος δικαίου, αλλά σε αυταρχικό καθεστώς ή σε κατοχική αρχή. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη πολιτεύεται πλέον ως αστυνομικό κράτος.

Κάθε λέξη της αστυνομικής διαταγής είναι ένα ψέμα και μια προσβολή στις δημοκρατικές ευαισθησίες του λαού μας.

– Η αναφορά στο άρθρο 11 του Συντάγματος (δικαίωμα συνέρχεσθαι) γίνεται καθαρά προσχηματικά, καθώς η παράγραφος 2 επιτρέπει γενική απαγόρευση μόνο για λόγους δημόσιας ασφάλειας. Η παραπομπή στην ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 5 του Συντάγματος για “τη λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας” δεν μπορεί να παράσχει δικαιολογητική βάση γενικευμένης απαγόρευσης δημόσιων συναθροίσεων που ισοδυναμεί με προσωρινή αναστολή του άρθρου 11. Τέτοια δυνατότητα προβλέπεται στο Σύνταγμα μόνον δυνάμει του άρθρου 48 (Κατάσταση Πολιορκίας) με αυστηρές οριοθετήσεις (απόφαση Βουλής, δημοσίευση της απόφασης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας).

– Η αναφορά στην ΚΥΑ 71342/6-11-2020 αποσιωπά τη ρητή επιφύλαξη που αυτή προβλέπει για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις του άρθρου 11 του Συντάγματος και του ν. 4703/2020. Είναι τέτοια η κυβερνητική αμηχανία που η απόφαση απαγόρευσης δεν παραπέμπει καν στον ν. 4703/2020 (“νόμο Χρυσοχοϊδη”) που μετά βαϊων και κλάδων ψήφισε η κυβέρνηση (τον αναφέρει μόνον στο διατακτικό), αφού ούτε καν σ’ αυτόν δεν περιλαμβάνεται νόμιμη δικαιολογητική βάση για την αποφασισθείσα απαγόρευση. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση προσπερνά την υποχρέωση που η ίδια έχει νομοθετήσει για “σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Πρωτοδικών” σε περίπτωση απαγόρευσης επικείμενης δημόσιας συνάθροισης (άρθρα 7 και 10 παρ. 1 του ν. 4703/2020).

– Η αναφορά στην ΠΝΠ της 20/3/2020, άρθρο 68 παρ. 2, που προβλέπει “απαγόρευση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων για επιτακτικούς λόγους αντιμετώπισης σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας που συνίστανται στη μείωση του κινδύνου διασποράς του κορωνοϊου COVID-19… με απόφαση του Αρχηγού της ΕΛΑΣ” δεν θεραπεύει την ως άνω αντισυνταγματικότητα, καθώς μία Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου δεν δύναται να υπερισχύει διατάξεων συνταγματικής περιωπής. Τουναντίον, εκθέτει τους συντάκτες τής αποφασισθείσας απαγόρευσης, καθώς θέτει ως προϋπόθεση της έκδοσης της αποφάσεως την γνώμη της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας της δημόσιας υγείας. Όμως η παρατιθέμενη γνώμη έχει ημερομηνία 4/11/2020 και αποτυπώθηκε νομικά στις διατάξεις της ΚΥΑ της 6/11/2020, στις οποίες δεν προβλεπόταν γενική απαγόρευση δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων του άρθρου 11 του Συντάγματος.

– Η αναφορά στην τρέχουσα επιδημιολογική κατάσταση της χώρας και την ανάγκη εξειδίκευσης και αυστηροποίησης των ισχυόντων εκτάκτων μέτρων προστασίας είναι ένα παράθυρο για την γενικευμένη αναστολή διατάξεων του Συντάγματος για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, πέραν των 15 ημερών που τάσσει ως όριο το άρθρο 48 του Συντάγματος και της αυστηρά οριοθετημένης εκεί διαδικασίας για την έκδοση και παράταση μιας τέτοιας απόφασης.

Κατ’ ουσίαν, η Βουλή υποκαθίσταται από τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας και την Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων, που τελούν υπό την άμεση εξουσία της κυβέρνησης και απέναντι στην οποία δεν απολαμβάνουν καμία ανεξαρτησία. Πρόκειται για ρεσάλτο της κυβερνητικής εκτελεστικής εξουσίας στις αρμοδιότητες της Βουλής και τους περιορισμούς που θέτει το Σύνταγμα.

Η ημερομηνία έκδοσης και ισχύος της απόφασης καθιστά προφανώς παράνομες όλες τις ενέργειες κρατικών λειτουργών (αστυνομία, κατά τόπο Εισαγγελίες, κλπ) στις 13 και 14 Νοεμβρίου, με τις οποίες παρενοχλήθηκαν ή διώχθηκαν πολίτες με αφορμή κάλεσμα συμμετοχής στις εκδηλώσεις της 17 Νοέμβρη. Η έκδοση της απόφασης έγινε, κατά το χρόνο της ηλεκτρονικής σφραγίδας του ΦΕΚ, δηλαδή στις 14 Νοεμβρίου και ώρα 18:45 (ασχέτως του αν αναγράφεται ως ημερομηνία έκδοσης η 13η Νοεμβρίου), ενώ η ισχύς της προσδιορίζεται από 15 Νοεμβρίου και ώρα 6:00. Συνεπώς, είναι νόμω αβάσιμες και παράνομες: η προκαταρκτική εξέταση που διέταξε η Εισαγγελέας Πρωτοδικών στη Θεσσαλονίκη κατά της ιατρού Προέδρου της ΕΝΙΘ Δάφνης Κατσίμπα, η προσαγωγή, σύλληψη και κράτηση 5 μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ το μεσημέρι της 14ης Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη και η άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος τους, η κλήση σε εξέταση μέλους της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών και πλήθους πολιτών στην Καρδίτσα για αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κοκ. Για τις ενέργειες αυτές των κρατικών λειτουργών, θα πρέπει να αναζητηθούν πειθαρχικές και ποινικές ευθύνες.

Τέλος, όσον αφορά το χρονικό τέλος της αντισυνταγματικής ανωμαλίας που δημιουργεί η ως άνω απόφαση, δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι ο ορισμός της χρονικής λήξης της την 18η Νοεμβρίου και ώρα 21:00 συμπίπτει με την έναρξη της απαγόρευσης κυκλοφορίας που είναι γενικά σε ισχύ καθ’ άπασαν την επικράτεια από ώρα 21:00 έως τις 5:00 της επομένης. Πρόκειται για “κρατική ειρωνεία”: η κυβέρνηση και οι αστυνομικές αρχές στέλνουν το μήνυμα στους πολίτες ότι τα συνταγματικά κατοχυρώμενα δικαιώματά τους τελούν υπό την αίρεση ενός δαιδαλώδους, πολυπλόκαμου αυταρχικού πλαισίου, η ενάσκηση των οποίων ρυθμίζεται ανά ώρα από διαφορετικές απαγορεύσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: ο χρόνος λήξης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι απροσδιόριστος.

Η απόφαση της κυβέρνησης που αποτυπώνεται στην Απόφαση του Αρχηγού της ΕΛΑΣ είναι δικαστικά ελεγκτέα. Για τους πολίτες και τις συλλογικότητες του εργατικού και του λαϊκού κινήματος, η ελευθερία της συνάθροισης είναι θεμελιώδης και απαράγραπτη. Είναι συστατική του Συντάγματος, η δε κοινή νομοθεσία επιτρέπεται μόνο να τη ρυθμίζει και όχι να την περιορίζει αυθαίρετα. Σε κάθε περίπτωση, η αντίσταση σε κάθε σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας αποτελεί όχι απλώς δικαίωμα, αλλά συνταγματική υποχρέωση κάθε Έλληνα πολίτη, όπως αυτή διατυπώνεται στην ακροτελεύτια διάταξη (άρθρο 120) του Συντάγματος.

Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος, μέλος Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών με την “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”.

/mks_toggle]

πηγή: Κίνημα Επιβιώνουμε
Μην τα θέλετε όλα... δικά σας! 👆Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας! 💞
Previous Article

Κοζάνη: Θανατώθηκαν πάνω από 1800 μινκ

Next Article

Η τηλεκπαίδευση παραβαίνει το άρθρο 16 του Συντάγματος

Related Posts
Total
62
Share