Η Γάτα
♫ Κλασσική Μουσική ♫

Η «Ενάτη» του Ντβόρζακ – Βίντεο υπό τη διεύθυνση του Σέρτζιου Τσελιμπιντάκε

Η Συμφωνία αριθμός 9, με υπότιτλο Του Νέου Κόσμου, είναι το κορυφαίο έργο του τσέχου συνθέτη Αντονίν Ντβόρζακ (1841 – 1904)

Θεωρείται από τα σημαντικότερα έργα της συμφωνικής μουσικής και είναι η πιο γνωστή Ενάτη, μετά από αυτή του Μπετόβεν.

Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Αντονίν Ντβόρζακ ήταν ένας καθιερωμένος συνθέτης, με συχνές μετακλήσεις στα μεγάλα μουσικά κέντρα της Ευρώπης για να διευθύνει έργα του. Το 1892 δέχθηκε πρόσκληση να αναλάβει τη διεύθυνση του Εθνικού Ωδείου της Νέας Υόρκης, με ετήσιο μισθό 15.000 δολάρια. Είπε αμέσως το «ναι» και έκανε το μεγάλο ταξίδι στο Νέο Κόσμο, αφού οι αποδοχές του θα ήταν κατά 20 φορές υψηλότερες από τις απολαβές του στην Ευρώπη.

Παράλληλα με τα διοικητικά και εκπαιδευτικά του καθήκοντα, στη Νέα Υόρκη συνέχισε να συνθέτει. Τον Ιανουάριο του 1893 άρχισε να γράφει την ένατη συμφωνία του, την οποία ολοκλήρωσε το Μάιο του ίδιου χρόνου, λίγο προτού φύγει με την οικογένειά του για διακοπές στο Σπίλβιλ της Αϊόβα, όπου υπήρχε μια τσέχικη κοινότητα. Η πρεμιέρα του έργου του δόθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1893 στο Κάρνεγκι Χολ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, υπό τη διεύθυνση του φίλου του μαέστρου Άντον Σεντλ.

Ο συνθέτης ενθουσιάστηκε από την υποδοχή της μουσικόφιλης Νέας Υόρκης στο έργο του και έγραψε στον εκδότη του: «Οι εφημερίδες είπαν ότι κανένας συνθέτης δεν γνώρισε τέτοιο θρίαμβο. Το Κάρνεγκι Χολ ήταν γεμάτο από μέλη της καλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης. Το ακροατήριο χειροκρότησε τόσο πολύ, σαν να βρισκόταν στην αίθουσα βασιλιάς, αναγκάζοντάς με να υποκλιθώ πολλές φορές στο θεωρείο, όπου καθόμουν».

Η Ενάτη του Ντβόρζακ είναι γραμμένη για δύο φλάουτα, πίκολο, δύο όμποε, δύο κλαρινέτα, δύο φαγκότα, τέσσερα κόρνα, δύο τρομπέτες, τρία τρομπόνια, τούμπα, τύμπανα, κύμβαλα, τρίγωνο, βιολιά, βιόλες, βιολοντσέλα, και κοντραμπάσα. Αποτελείται από τέσσερα μέρη:

  1. Adagio – Allegro molto
  2. Largo
  3. Scherzo: Molto Vivace – Poco Sostenuto
  4. Allegro con fuoco

Ο Ντβόρζακ είχε ενδιαφερθεί και μελετήσει τη μουσική των Ινδιάνων και των μαύρων της Αμερικής. Σε μια προφητική δήλωσή του, όταν έφτασε στη Νέα Υόρκη, είχε πει: «Είμαι πεπεισμένος ότι η μελλοντική μουσική αυτής της χώρας θα προέλθει από τις μελωδίες των νέγρων».

Σέρτζιου Τσελιμπιντάκε – Ο εκκεντρικός μαέστρος, ίσως και ο καλύτερος του περασμένου αιώνα

Επιλέξαμε να βάλουμε το βίντεο της Συμφωνίας του Νέου Κόσμου υπό τη διεύθυνση του Σέρτζιου Τσελιμπιντάκε – μια από τις σπάνιες βιντεοσκοπήσεις που υπάρχουν με τον μαέστρο.

Για κάποιους ο Σέρτζιου Τσλελιμπιντάκε ήταν ένας μάγος, ο οποίος ερμήνευε τη μουσική όπως κανένας άλλος. Κάποιοι άλλοι έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν εκκεντρικό τύραννο, που ήθελε να κάνει άπειρες πρόβες και να είναι συχνά σκληρός απέναντι στους μουσικούς του. Παρά τις πολλές και διαφορετικές γνώμες, σε ένα πράγμα ήταν σύμφωνοι. Κανένας δεν διηύθυνε τις συμφωνίες του Άντον Μπρούγκνερ όπως αυτός.

Ο Σέρτζιου Τσελιμπιντάκε γεννήθηκε στις 11 Ιουλίου του 1912 και ήταν γιος ενός αξιωματικού του ιππικού. Παρά την άρνηση του πατέρα του, σπούδασε μουσική στο Βουκουρέστι και ήρθε σε ρήξη με την οικογένειά του. Το 1936 συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο και στους δασκάλους του ανήκουν ο Άρντολντ Σέρινγκ, ο Ούγκο Ντίστλερ και ο Βάλτερ Γκμάιντλ.

Τον Αύγουστο του 1945 διηύθυνε για πρώτη φορά την Φιλαρμονική του Βερολίνου. Οι ερμηνείες του δίχασαν κοινό και κριτικούς. Κριτική του ασκούσαν για τους πολύ αργούς χρόνους του. Ο ίδιος απαντούσε σ’ αυτό:

«Αυτοί οι άσχετοι πιστεύουν ότι χρησιμοποιώ έναν αργό ρυθμό γιατί έτσι το θέλω. Αλλά τι είναι ο ρυθμός; Ο ρυθμός είναι η προϋπόθεση ώστε όλη η ποικιλία που υπάρχει να μειώνεται και να μετατρέπεται σε μια ενότητα, αυτός είναι ο ρυθμός»

Ο Γερμανορουμάνος διευθυντής ορχήστρας αγαπούσε πολύ και ξεχώριζε τη μουσική του Μπετόβεν, του Μπραμς και του Μπρούκνερ. Ιδίως τα έργα του Μπρούκνερ ήταν πολύ συχνά στο ρεπερτόριο που παρουσίαζε σαν διευθυντής της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Μονάχου.

Το τελευταίο του κονσέρτο στη Φιλαρμονική του Μονάχου το έδωσε δύο μήνες πριν από το θάνατό του στις 14 Αυγούστου του 1996. Ήδη τότε θεωρούνταν ένας μύθος.

Δείτε το βίντεο – ο ήχος δεν είναι σπουδαίος λόγω του ότι η ηχογράφηση είναι παλιά, αλλά και το ΥΤ έχει κατεβάσει την ποιότητα των βίντεο:

πηγή: classmus.gr 

δείτε ακόμα

Πέθανε ο Ένιο Μορικόνε σε ηλικία 91 ετών

Η Γάτα

«The Typewriter» του Leroy Anderson: Έργο για γραφομηχανή και ορχήστρα

Η Γάτα

Christoph Willibald Gluck: Γεννήθηκε σαν σήμερα το 1714

Η Γάτα

«Solo» o Λεωνίδας Καβάκος στην Επίδαυρο παρέα… με τον Μπαχ! – Το πρόγραμμα της συναυλίας (video)

Η Γάτα

Η όπερα της Βαρκελώνης άνοιξε ξανά με… 2.292 φυτά για «ζωντανό κοινό»!

Η Γάτα

«Ο Πέτρος και ο Λύκος» με τον Δημήτρη Χορν

Η Γάτα