Όταν το Χόλιγουντ ζεσταινόταν χωρίς… κλιματική αλλαγή!

«Δεν είμαι φτιαγμένη για τη ζέστη. Αυτό είναι το πρώτο καλοκαίρι μου στη Νέα Υόρκη και στην κυριολεξία με σκοτώνει. Ξέρεις τι δοκίμασα χθες; Προσπάθησα να κοιμηθώ στην μπανιέρα…»

Μόλις ανέβει το θερμόμετρο κάποιοι φωνάζουν, Κλιματική Αλλαγή! λες και ποτέ άλλοτε δεν είχε πουθενά σ’ ολόκληρο τον πλανήτη, καύσωνα!

Ο καύσωνας και η αφόρητη ζέστη έχει “παίξει” σε άπειρες ταινίες του ελληνικού και ξένου κινηματογράφου. Μια πολύ μικρή γεύση από κάποιες που χρονολογούνται από τη δεκαετία του ΄50, όταν ακόμα το αιρκοντίσιον δεν είχε μπει στην καθημερινότητα.

«Επτά Χρόνια Φαγούρα» του Μπίλι Γουάιλντερ, 1955, Μέρλιν Μονρόε και η κλασική πλέον σκηνή με το ανασηκωμένο φουστάνι στο δρόμο.

«Είναι απλά απαίσια εκεί πάνω… Δεν είμαι φτιαγμένη για τη ζέστη. Αυτό είναι το πρώτο καλοκαίρι μου στη Νέα Υόρκη και στην κυριολεξία με σκοτώνει. Ξέρεις τι δοκίμασα χθες; Προσπάθησα να κοιμηθώ στην μπανιέρα. Απλά ξάπλωσα εκεί μέχρι το λαιμό μέσα σε κρύο νερό. Αλλά κάτι πήγαινε στραβά με τη βρύση. Έτρεχε. Με κρατούσε ξύπνια, οπότε ξέρεις τι έκανα; Έβαλα το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού μου και το σφήνωσα εκεί. Το πρόβλημα ήταν ότι το δάχτυλο μου κόλλησε και δεν έβγαινε από εκεί. Ευτυχώς υπήρχε ένα τηλέφωνο στο μπάνιο και μπόρεσα να καλέσω έναν υδραυλικό. Ήταν πολύ καλός, αν και ήταν Κυριακή. Του εξήγησα την κατάσταση και ήρθε όσο πιο γρήγορα μπορούσε… Αλλά ντράπηκα. Ειλικρινά ήθελα να πεθάνω. Ήμουν εκεί με έναν τελείως άγνωστο υδραυλικό και χωρίς πεντικιούρ στα νύχια…»

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δροσιστείς αν κάνει καύσωνα στη Νέα Υόρκη, το 1955. Μπορείς, για παράδειγμα, να κρατάς τα εσώρουχά σου στην κατάψυξη. Ή να προσπαθείς να σπάσεις τη θερμότητα του άθλιου διαμερίσματός σου με έναν ανεμιστήρα. Ή να στέκεσαι με τις ώρες πάνω από τους εξαερισμούς του μετρό, φορώντας ένα λευκό φόρεμα. Ή να κοιμάσαι στην μπανιέρα… Αν είσαι η Μέριλιν Μονρόε…

«Σιωπηλός Μάρτυρας», του Αλφρεντ Χίτσκοκ – ταινία του 1954

«Θα πίστευε κανείς πως η βροχή θα δρόσιζε λίγο την ατμόσφαιρα. Το μόνο που έκανε ήταν να μετατρέψει τη ζέστη σε υγρασία».

H πρώτη εικόνα του «Σιωπηλού Μάρτυρα» είναι το ιδρωμένο πρόσωπο του Τζέιμς Στίουαρτ. Και η συνθήκη είναι απλή. Ακινητοποιημένος μέσα στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη, ο Τζεφ βλέπει (θερινό) σινεμά.

Τα ανοιχτά παράθυρα μπορεί να μην εμποδίζουν τη ζέστη να μπει καυτή μέσα στα εκτεθειμένα σε κοινή θέα δωμάτια, αλλά επιτρέπουν στον οποιονδήποτε να σε παρακολουθήσει σε μια καθημερινότητα νωχελική, σχεδόν αθόρυβη που αποτελείται από αργές κινήσεις και καλά κρυμμένα μυστικά.

12 Ένορκοι (12 Angry Men) του Σίντνεϊ Λουμέτ, ταινία του 1957

«Θέε μου, είναι στ’ αλήθεια πολύ ζεστά ε; Με συγχωρείτε, αλλά εσείς δεν ιδρώνετε ποτέ;»

Κλεισμένοι μέσα σε ένα δωμάτιο με χαλασμένους ανεμιστήρες και μισάνοιχτα παράθυρα που φέρνουν μέσα μόνο τη ζέστη από τον προχωρημένο καύσωνα, δώδεκα άνθρωποι πρέπει να αποφασίσουν για την τύχη ενός καταδικασμένου σε θάνατο 18χρονου. Ιδρωμένοι όχι μόνο από τη ζέστη αλλά και από τη ψυχολογική πίεση μιας καθοριστικής για τον 18χρονο, τους ίδιους, τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία την ίδια ετυμηγορία, οι ήρωες του αριστοτεχνικού κινηματογραφικού ντεμπούτου του Σίντνεϊ Λουμέτ θα κάνουν ένα τέλειο κύκλο γύρω από τον εαυτό τους πριν αγνοήσουν τα κολλημένα στο σώμα τους πουκάμισα και σταθούν «γυμνοί» μπροστά στον καθρέφτη μιας κοινωνίας που δεν απέχει ούτε στο ελάχιστο από τη σημερινή.

«Σκυλίσια Μέρα» του Σίντνεϊ Λουμέτ, ταινία του 1975

«Δεν θα ακούσει κανέναν. Είναι τρελός όλο το καλοκαίρι. Από τον Ιούνιο προσπαθεί να με σκοτώσει»

Οι «σκυλίσιες μέρες» έρχονται πάντα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει επικίνδυνα και οι άνθρωποι στις πόλεις χάνουν τα λογικά τους, προχωρώντας σε πράξεις που δεν θα τολμούσαν ποτέ μέσα στην ακέραια ψυχραιμία μιας ημέρας το χειμώνα. Ο Σόνι, όμως, δεν είναι τρελός, παρόλο που έτσι είναι πιο εύκολο να κατανοήσεις την απονενοημένη πράξη του. Είναι απλά απελπισμένος. Ένας άνθρωπος που έχοντας φτάσει στα όριά του αποφασίζει να έρθει αντιμέτωπος με όλα όσα τον έχουν ρίξει στο περιθώριο. Και δεν εννοεί κανείς μόνο το γεγονός πως είναι bisexual, παντρεμένος με παιδιά, ερασιτέχνης ληστής τραπεζών επειδή το αγόρι του χρειάζεται χρήματα για να κάνει αλλαγή φύλου και έξω κάνει διαολεμένη ζέστη από αυτή που μπορεί να σε οδηγήσει στην τρέλα.

«Έξαψη» του Λόρενς Κάσνταν, ταινία του 1981

«Μπορείς να σταθείς εδώ δίπλα μου, αλλά πρέπει να συμφωνήσεις πως δεν θα μιλήσουμε για τη ζέστη».

Ο,τι ενώνει και χωρίζει τον Νεντ και τη Μάτι – τους ανένταχτους ήρωες αυτού του νεο-νουάρ που άντεξε εκτός από τις υψηλές θερμοκρασίες και στο χρόνο – είναι η κάψα που μοιάζει να έχει ποτίσει εκτός από ολόκληρη τη Φλόριντα και τα ίδια τα σώματά τους…

“Λεωφορείον ο Πόθος” του Ελία Καζάν γυρισμένη το 1951

Ο ιδρωμένος Μάρλον Μπράντο με το φανελάκι συναγωνίζεται σε “κλάσικ” τη σκηνή της Μονρόε με το ανασηκωμένο φουστάνι. Ο ήρωας είναι εργαζόμενο αγόρι και είναι ο μοναδικός τρόπος να την βγάλεις με την ασφυκτική ζέστη της Νέας Ορλέανης.

Μην τα θέλετε όλα... δικά σας! 👆Μοιραστείτε το άρθρο με τους φίλους σας! 💞
Previous Article

Ικαρία: Νεκρή σε χαράδρα εντοπίστηκε η αστροφυσικός

Next Article

Καλιφόρνια: 33χρονος σκότωσε 4 άτομα μέσα σε 2 ώρες σε διαφορετικές επιθέσεις με μαχαίρι

Related Posts
Διαβάστε περισσότερα

«Σύνδρομο Αβάνας»: Ο Μπάιντεν υπέγραψε νόμο για θύματα από μυστηριώδη όπλα που… «δεν υπάρχουν»!

Ο Μπάιντεν υπέγραψε νόμο για το «Σύνδρομο Αβάνας» καθώς η αστυνομία του Βερολίνου ανέφερε νέες «περιπτώσεις» θυμάτων επιθέσεων από μυστηριώδη όπλα, τα οποία οι επιστήμονες λένε ότι... δεν υπάρχουν!
Διαβάστε περισσότερα

«Μαμά μην τρέχεις!» ❤

Η στιγμή που ένα μωρό ελέφαντας που ακόμα μαθαίνει πώς να περπατάει σωστά, πέφτει, καθώς προσπαθεί να συμβαδίσει…
Total
16
Share