Η Γάτα
Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ

Τι αλλάζει φέτος στο Νταβός και μάλλον όχι για καλό

Απομένουν μόνο τρεις μέρες μέχρι την έναρξη του φετινού “Νταβός”, όπου πραγματοποιείται η Ετήσια Σύνοδος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ

Όπως γράψαμε, η φετινή σύνοδος των ισχυρών του κόσμου, πραγματοποιείται από τις 22 έως τις 25 Ιανουαρίου θα έχει ως θέμα «Παγκοσμιοποίηση 4.0: Διαμόρφωση μιας Παγκόσμιας Αρχιτεκτονικής στην Εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης».

Ωστόσο κάτι περίεργο συμβαίνει φέτος, που ίσως να μην είναι και καθόλου τυχαίο.

Μια σειρά από κρίσεις θα κρατήσουν αρκετούς παγκόσμιους ηγέτες μακριά από την ετήσια σύνοδο, ενώ τα ΜΜΕ ορίζουν ως “φόντο” την επιδεινούμενη απαισιοδοξία για τις παγκόσμιες οικονομικές και πολιτικές προβλέψεις.

Περίπου 3.000 επιχειρηματίες, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και “σημαίνουσες” προσωπικότητες αναμένεται να συγκεντρωθούν στο χιονισμένο θέρετρο, ωστόσο θα λάβουν μέρος μόνο τρεις ηγέτες από τη ομάδα των 7 πιο ανεπτυγμένων χωρών (G7): ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε, η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ και ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε.

Τι κρατά μακριά τους υπόλοιπους; Μπελάδες με τα του οίκου τους

Ο Ντόναλντ Τραμπ ακύρωσε τη συμμετοχή του αφού έχει μπλέξει με το shutdown του. Ο Γάλλος ομόλογός του Εμανουέλ Μακρόν έχει να αντιμετωπίσει τους διαδηλωτές των ‘κίτρινων γιλέκων’ ενώ η Τερέζα Μέι κολυμπάει στο Νιρβάνα του Brexit.

Εκτός της G7, θα απέχουν οι ηγέτες της Ρωσίας και της Ινδίας ενώ η Κίνα, θα στείλει απλά τον αντιπρόεδρό της.

Ο δικός μας ο Τσίπρας, μάλλον από χλωμό ως αδύνατον να ξαναβρεθεί καλεσμένος για τρίτη φορά στο Νταβός εν τω μέσω Σκοπιανού. Βέβαια… μ’ αυτόν ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει.

Ωστόσο πόσο τυχαίο είναι ξαφνικά να βρεθούν σε πολιτικές θύελλες ταυτόχρονα τόσοι ηγέτες αντί της περσινής χιονοθύελλας στο θέρετρο της Ελβετίας;

Ένα άρθρο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ ίσως μας δώσει κάποια απάντηση. Ο τίτλος είναι: Ο Παγκοσμισμός πέθανε. Ζήτω η Παγκοσμιοποίηση. Και πριν σας το παραθέσουμε, να ξεκαθαρίσουμε τι διαφορά έχουν οι δυο όροι, σύμφωνα με τα πολιτικά και μιντιακά σαΐνια:

Η διαφορά μεταξύ των αγγλικών όρων globalization (παγκοσμιοποίηση) και globalism (παγκοσμισμός): Η «παγκοσμιοποίηση» είναι μια λέξη που χρησιμοποιούν οικονομολόγοι για να περιγράψουν διεθνείς ροές εμπορίου, επενδύσεων και ανθρώπων. «Παγκοσμισμός» είναι μια λέξη που χρησιμοποιούν δημαγωγοί για να υπονοήσουν ότι η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μια διαδικασία αλλά μια ιδεολογία, ένα σατανικό σχέδιο που προωθείται από ένα σκοτεινό πλήθος, τους υπέρμαχους της παγκοσμιοποίησης. (σ.σ. lol)

Και το άρθρο του WEF είναι το ακόλουθο:

Ο Παγκοσμισμός πέθανε. Ζήτω η Παγκοσμιοποίηση

Παρόλο που η πίστη στον παγκοσμισμό – μια συνωμοσία για να επιβάλει ένα διεθνές σύστημα που θα καταργήσει την εθνική κυριαρχία – μπορεί να πέθανε, η παγκοσμιοποίηση είναι ζωντανή και σώα.. Μια αποτελεσματική και ανθεκτική διεθνής Τάξη, η οποία περιλαμβάνει ισχυρά εθνικά κράτη, παραμένει συνεπώς απαραίτητη.

Θα επιβιώσει τελικά η παγκόσμια συνεργασία από την ύφεση το 2019; Η πρόσφατη συμφωνία της διεθνούς κοινότητας για ένα “βιβλίο κανόνων” για την εφαρμογή της συμφωνίας για το κλίμα του Παρισιού φαίνεται να προσφέρει κάποια ελπίδα.

Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι πολλοί εξακολουθούν να ανησυχούν ότι η παγκόσμια οικονομική ύφεση ή η μεγάλη γεωπολιτική κρίση θα δοκιμάσουν την ανθεκτικότητα του διεθνούς συστήματος. Και δεν είναι καθόλου σαφές ότι το σύστημα θα περάσει.

Σήμερα, τα μεγαλύτερα εμπόδια στη διεθνή συνεργασία είναι πολιτικά

Σήμερα, ίσως τα μεγαλύτερα εμπόδια στη διεθνή συνεργασία είναι πολιτικά. Τα τελευταία χρόνια,
έχει υπάρξει εντατική αντιπαράθεση ενάντια στη διεθνή συνεργασία, η οποία οφείλεται εν μέρει στους φόβους που προκαλούν οι λαϊκιστές πολιτικοί ηγέτες σε πολλές χώρες ότι οι διακρατικές «ελίτ» προσπαθούν να επιβάλουν την «παγκοσμιοποίηση»: μια «ιδεολογία που δίνει προτεραιότητα στη νεοφιλελεύθερη παγκόσμια τάξη για τα εθνικά συμφέροντα».

Αλλά οι προοπτικές που αντικρούουν αυτή την αφήγηση φαίνεται να κερδίζουν έδαφος. Πολλοί ηγέτες του κόσμου πιστεύουν ότι οι δυτικές χώρες σπατάλησαν την επιρροή τους στο διεθνές σύστημα, παρεμβαίνοντας πολιτικά και στρατιωτικά στις υποθέσεις άλλων χωρίς σαφές endgame.
Ορισμένοι υποστηρίζουν επίσης ότι η παγκόσμια ελίτ έχει μόνο προσποιηθεί ότι επιδιώκει την κοινωνικοοικονομική αλλαγή, ενώ στην πραγματικότητα διατηρεί ένα status quo που την ωφελεί.

Πολλοί πιστεύουν ότι τώρα, όμως, οι κάθετες ιεραρχίες που έχουν μακρά διατηρήσει την παγκόσμια τάξη διαταράσσονται από την αυξανόμενη πολιτική και οικονομική επιρροή των οριζόντιων δικτύων. Ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως υποστηρίζεται συχνά, έχουν μετακινηθεί από την υποστήριξη του πολυμερούς συστήματος στην υπονόμευσή του.

Όμως, αν και η πίστη στον παγκοσμισμό – μια συνωμοσία που θέλει να επιβάλει ένα διεθνές σύστημα κατά της εθνικής κυριαρχίας – μπορεί να είναι πέθανε, η παγκοσμιοποίηση είναι ζωντανή και σώα.  […]

Οι ηγέτες του κόσμου δεν αμφισβητούν την ανάγκη για μια τέτοια εντολή. Μάλλον, η μεγάλη πολιτική πρόκληση για την παγκόσμια συνεργασία έγκειται στη διαχείριση του διαφοροποιημένου και πλουραλιστικού κόσμου μας μέσα στην καθιερωμένη θεσμική αρχιτεκτονική, ξεπερνώντας την τάση ανάμεσα σε κάποιους που συσχετίζουν κάθε προσπάθεια την παγκοσμιοποίηση με τον παγκοσμισμό, τον διεθνισμό ή τον ιμπεριαλισμό.

Τι θα χρειαζόταν για την οικοδόμηση ενός πιο ανθεκτικού συστήματος, ικανό να αντέξει αιφνίδιους κραδασμούς διατηρώντας παράλληλα τις βασικές λειτουργίες του; Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Ενώ υπήρξε σημαντική πρόσφατη έρευνα σχετικά με το τι κάνει ένα άτομο ανθεκτικό, δεν υπάρχει σαφής γενική εξήγηση για το τι κάνει μια ανθεκτική χώρα ή ένα διεθνές σύστημα. […]

Από πρακτική άποψη, μια ενημερωμένη διεθνής τάξη πρέπει να περιλαμβάνει τις τέσσερις ξεχωριστές εξελίξεις που χαρακτηρίζουν την τελευταία ενσάρκωση της παγκοσμιοποίησης. Καταρχάς, ο κόσμος κινείται προς ένα πολυπολικό σύστημα, στο οποίο οι ΗΠΑ δεν είναι πλέον η κυρίαρχη διεθνής δύναμη. Επιπλέον, μπήκαμε στην Ανθρωπόκαινο εποχή, όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι η κύρια επίδραση στο κλίμα και το περιβάλλον. Έχουμε τώρα την ικανότητα να καταστρέψουμε άλλα είδη τόσο αποτελεσματικά ώστε, όπως προειδοποιεί ο Edward O. Wilson,
ίσως “εξαλείψουμε περισσότερα από τα μισά από όλα τα είδη μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα”.

Η έντονα αυξανόμενη ανισότητα έχει καταστήσει την οικονομική ένταξη και ισότητα προτεραιότητα για πολλούς ψηφοφόρους

Τρίτον, η έντονα αυξανόμενη ανισότητα έχει καταστήσει την οικονομική ένταξη και ισότητα προτεραιότητα για πολλούς ψηφοφόρους. Αυτό θα διαμορφώσει την εθνική πολιτική για το προσεχές μέλλον και θα βοηθήσει έτσι στον προσδιορισμό της τύχης της σημερινής φιλελεύθερης τάξης.

Τελικά, αυτό που ο Εκτελεστικός Πρόεδρος του WEF κ. Klaus Schwab ονομάζει Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση μας ωθεί να εξετάσουμε “πώς η τεχνολογία επηρεάζει τη ζωή μας και αναμορφώνει το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και ανθρώπινο περιβάλλον μας.” …

Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλή “μετάφραση”;

Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλή “μετάφραση”; Αυτό που παγκόσμιοι αναλυτές επισημαίνουν τα τελευταία χρόνια: Έρχεται πλήρης απαξίωση του πολιτικού συστήματος, πιθανά και το τέλος του κοινοβουλευτισμού και η αρχή της Τεχνοκρατίας και της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης των μεγάλων εταιρειών.

Η παγκόσμια ελίτ έχει βαρεθεί να έχει τον βραχνά του ελέγχου των πολιτικών. Επίσης ετοιμάζεται ένα νέο οικονομικό κραχ που παρόμοιο του δεν έχει ξαναγίνει και αναμένονται εξεγέρσεις σε όλον τον πλανήτη. Οι εξεγέρσεις πρέπει να είναι ελεγχόμενες, τόσο όσο χρειάζεται, ώστε να δημιουργηθεί χάος, αλλά όχι να κινδυνεύσει η ίδια η παγκόσμια ελίτ. Η “λύση” των τεχνοκρατών θα επιβληθεί ως η μοναδική και θα γίνει εύκολα αποδεκτή, αφού οι ίδιοι οι πολίτες θα έχουν χάσει εντελώς την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα, ενώ από την άλλη, έχει φροντίσει η ελίτ να τους έχει πολιτικά απαίδευτους, ώστε να αναλάβουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία διακυβέρνησης.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι αναφορές στο “κλίμα” και την σύνοδο του Παρισιού σε ένα κείμενο καθαρά οικονομικό και πολιτικό, όχι μόνο δεν είναι τυχαίες, αλλά είναι ακριβώς τα “κλειδιά” της όλης προσχεδιασμένης “συνωμοσίας” για την εδραίωση της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης: Ατζέντα 21 και όλο το απολυταρχικό αριστεροπράσινο πακέτο της!

© Η Γάτα

δείτε ακόμα

Πρωτομαγιά 21ου Αιώνα: Ούτε “αργία”, ούτε “απεργία” – Είναι ΑΝΕΡΓΙΑ!

Η Γάτα

Ο Ζάεφ συναντήθηκε με τον Σόρος στο Νταβός

Η Γάτα

Νταβός: Ο πρίγκηπας Γουίλιαμ παίρνει συνέντευξη από τον Ντέιβιντ Ατένμπορο

Η Γάτα

Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ: Φορολογική δικαιοσύνη; Το Νταβός απαντά… γκουχ… γκουχ… γκουχ…

Η Γάτα

Oxfam: 26 κροίσοι έχουν πλούτο ίσο με το φτωχότερο 50% της Γης

Η Γάτα

Ο Τραμπ ακυρώνει το ταξίδι στο Νταβός, λόγω «αδιαλλαξίας» των Δημοκρατικών σχετικά με το τοίχος

Η Γάτα
  • 469.257 Επισκέψεις